Zapisz swoję ulubione piosenki Tadeusz Nalepa

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Rankiem dbaj o miłość 

nocą dbaj o miłość 

miłość to 

to kruchy kwiat 

noś ją w środku serca 

grzej ją swoim ciałem 

miłość to 

to wiotki kwiat 

kwitnie tylko wtedy 

kwitnie kiedy jesteś ze mną tu 



we dnie o miłość dbaj, miłość, 

miłość to 

to czuły kwiat 

kwiat ten możesz zniszczyć 

jednym wrogim słowem 

miłość to 

to wiotki kwiat 

kwitnie tylko wtedy 

kwitnie kiedy jesteś ze mną tu 



przed snem dbaj o miłość 

we śnie dbaj o miłość 

miłość to 

to wątły kwiat 

płatki możesz zwarzyć 

twoim zimnym wzrokiem 

miłość to 

to wiotki kwiat 

kwitnie tylko wtedy 

kwitnie kiedy jesteś ze mną tu 
























Na cześć Twoja wznoszę 

kielich, kielich mojej krwi 

na chwałę Twą wznoszę kielich ten dziś 

za te dni i noce, które dałeś mi 

zwracam Tobie to, co mi jeszcze każe żyć 

jeśli jest we mnie ludzka dusza 

tchnij ją w nową kukłę i baw się nią 



przyjmij hołd mój 

przyjmij słowa wiary i czci 

za rozum co stworzył morze i ląd 

stworzył bół i radość 

stworzył wieczny głód 

kazał wierzyć w to, 

że gdzieś wyspa ciszy jest 

jeśli jest we mnie ludzka dusza 

tchnij ją w nową kukłę i baw się nią 



przyjmij hołd mój, przyjmij za to, 

że nawet Ty nie wydrzesz mi tych chwil, 

których nie ma, 

nie ma już, lecz były tak jak była tu 

ta co wiarę mi dała w miłośc, dała w ból 

jeśli jest we mnie ludzka dusza 

tchnij ją w nową kukłę i baw się nią 



wdzięczny, że mi dałeś serce czułe za ból, 

że dałeś mi oczy czułe na zło, 

wiarę, że ten taniec może wiecznie trwać, 

wdzięczny jestem Panie, 

że się cały zmienię w proch, 

jeśli jest we mnie ludzka dusza 

tchnij ją w nową kukłę i baw się nią
























Z miłości do ciebie 

nauczyłem się zachwytu 

uwierzyłem w złoto gwiazd 

zachód słońca w zachwyt wprawiał mnie 



z miłości do ciebie 

nauczyłem się czułości 

uwierzyłem w ciepło gwiazd 

i że można obłaskawić czas 



teraz znowu świat jest błotem 

drzewa to są rzeźby z próchna 

i znów rankiem mą ciszę szarpie ptak 



z miłości do ciebie 

nauczyłem się niewiary 

chociaż tylko jeden Bóg 

tak z uczucia mego zakpić mógł 



teraz znowu świat jest błotem 

drzewa to są rzeźby z próchna 

i znów rankiem mą ciszę szarpie ptak 



z miłości do ciebie 

nauczyłem się niewiary 

chociaż tylko jeden Bóg 

tak z uczucia mego zakpić mógł